17 Mart 2015 Salı

Korkmak ya da Korkmamak

Bu hayatta "Ben hiçbir şeyden korkmam!" diyen babayiğit biliyoruz ki yalan söylüyordur. Herkesin kendince korkuları var. İşe/okula geç kalmaktan korkabilirsiniz, yolda yürürken yanınızdan geçen köpeğin sizi ısıracağından korkabilirsiniz, yaya geçidinden bile geçiyor olsanız bir arabanın altında kalacağınızdan korkabilirsiniz. Fakat bazı insanlar sizin kadar kolay atlatamayabiliyorlar.
Bu korkunun kontrolden çıkması durumuna fobi deniyor.
Daha bilimsel bir açıklama isterseniz:

Fobi, bir nesneye ya da duruma karşı duyulan ve
kendini aşırı kaygıyla belli eden mantık dışı korkudur ve bazen
panik atağa dönüşerek doruğa ulaşır.
Fobiler genellikle bilişsel davranışçı terapiyle tedavi edilir.
Bazen de antidepresan, antianksiyete ve beta bloker
ilaçlar denenebilir.

Fobik insanların gündelik hayatlarını yaşamaları neredeyse olanaksız. 
Kadınlarda görülme olasılığı erkeklere göre iki buçuk kat daha fazladır.

Bir korku ne kadar mantık dışı olabilir ki diye düşünüyorsanız şaşırmaya hazır olun.

Ablutofobi: Yıkanma korkusu
Daha çok bebeklerde görülür.

Ambulofobi: Yürüme korkusu

Bibliyofobi: Kitap korkusu

Efebifobi: Ergen korkusu

Eufobi: İyi haber alma korkusu

Fronemefobi: Düşünme korkusu
Dünya üzerinde bu kadar fazla düşünmeden konuşan, davranan insan olduğuna göre yaygın bir fobi olsa gerek.

Katisofobi: Oturma korkusu

Lakanofobi: Sebze korkusu

Lutrafobi: Su samuru korkusu

Oneirogmofobi: Hamamcı olma korkusu

Siklofobi: Bisiklet korkusu

Teatrofobi: Tiyatro korkusu

Venustrafobi: Güzel kadın korkusu

Verbofobi: Sözcük korkusu

Xenoglossofobi: Yabancı dil korkusu

Bunlar sadece bir kısımı. Aklınıza gelebilecek hemen her şey birileri için fobi unsuru olabilir.

Yani anlayacağınız korkmak için neden çok. :)

3 Mart 2015 Salı

Dünyadaki İlginç Gelenekler

Kültürümüzü öğrenmek adına bize özgü bir şey anlatmamı istemişlerdi. Ben de kız isteme merasimimizi anlattım, çok garip geldi onlara. Kendi kendime neden bu kadar şaşırdılar ki diye düşünürken bakalım dünyada başka yerlerde ne yapıyorlarmış dedim ve onlarla aynı tepkileri verdim. Demek ki dışarıdan bakınca gerçekten insana "garip" geliyormuş, sonucuna vararak konuyu kapattım :) 

Öğrendiğim bu bilgileri şimdi sizlerle paylaşma zamanı :)

Girişi biraz ürkütücü bir gelenekle yapalım:



Hindistan’da yeni doğan bebekleri tapınaklardan aşağı atmak gelenek haline gelmiş bir durum. Bu törenin çocukları güçlendirdiğine ve onlara şans getirdiğine inanılıyor. Solapur bölgesindeki Musti köyünde bulunan Baba Şeyh Umar Saheb Dargah türbesinde dua ettikten sonra çocuğu olan yeni evli çiftler, çocukları doğduktan sonra bu töreni gerçekleştiriyor. Yerel yetkililer, bunun 500 yıldan bu yana devam ettiğini belirtiyor. Ancak, Hintlilerin bu geleneği birçok çocuğun sakat kalmasına, hatta ölmesine neden oluyor. Çok yüksekten bırakılan bebek, aşağıdaki kalabalığın onu tutması esnasında sert darbelere maruz kalabiliyor, hatta yere çakılabiliyor.

İkinci ürkütücü geleneğimizse Endonezya'dan geliyor:



Torajanlar Endonezya’da bir kabile. Cenaze törenleri Torajan insanları için yaşamın önemli bir anı. Yokluk içinde yaşadıkları için bir ailenin cenaze masraflarını karşılayabilmesi aylar sürüyor. İşte bu paranın birikmesi gereken aylar boyunca cesede kıyafet giydiriliyor ve ölü beden evde tutuluyor. Torajanlar ölünün ruhunun gömülünceye kadar evde kaldığına inanıyorlar. Ölü gömülmeye hazır hale geldiğinde de tabutlar genellikle mağaraya yerleştiriliyor. Ölünün heykelleri de tabutun yanında dışarı bakacak şekilde yerleştiriliyor.

Bir davranış iki farklı kültürde ne kadar uç şeyler ifade edebilir:


Hindistan'da yemeğe gelen misafir yemekten sonra geğirmezse yemeği beğenmemiş demek oluyor ve bu davranışı büyük saygızıslık sayılıyor.

Live long and prosper: 

Leonard Nimoy
Masai kabilesi ( Tanzanya ve Kenya’da bulunan etnik bir grup) değişik bir selamlama yöntemi kullanıyor. Birbirlerine tükürerek selam veriyorlar. Mesela yeni bir doğum olduğunda bebeğin lanetten ve kötü şanstan uzaklaşması için yeni doğan bebeğe tükürüyorlar. Masai kabilesi sakinleri büyüklerle selamlaşırken ise büyüğün elini sıkmadan önce kendi ellerine tükürürler. 


El sallamak her zaman yeterli olmuyor:


Tibet'te misafir uğurlanırken ona dil çıkarmak şart.



Gördüğünüz gibi hayat garip, insanlar daha garip :)