2015 yılının ilk kitabını okumuş bulunuyorum!
Bu kitabı 1 Ocak gününde okuyup bitirmiş olsam da paylaşmak bugüne kaldı. Mağlumunuz finaller ve bütünlemeler iyi bir ikili değil. Bu konuda özürlerimi kabul edin lütfen.
Kabul ettiğim meydan okumanın 27. ve 36. maddelerine uygun bir kitap seçtim. Bir günde okudum ve isminde renk geçiyor :)
Gabriel Garcìa Màrquez'in yazdığı bu kitap1981 yılında yayımlanmış ve 1982 yılında Nobel Edebiyat Ödülü kazanmıştır.
Kolombiyalı yazarın yedinci romanıdır.
Arka kapağı şöyle der;
"İşleneceğini herkesin bildiği ancak engel olmak için kimsenin bir şey yapmadığı bir cinayetin öyküsünü anlatıyor. Usta yazar, çocukluğunu geçirdiği kasabada yıllar önce yaşanmış bir cinayet olayını kendi sözcükleriyle, kendine özgü eşsiz anlatımıyla aktarıyor okura.
Romanın kahramanı Santiago Nasar'ın öldürüleceği daha ilk cümleden belli olması, kitaba sürükleyiciliğinden bir şey kaybettirmiyor.
Kırmızı pazartesi, yalnızca bir cinayetin arka planını değil, bir halkın ortak davranış biçimlerinin potresini de çiziyor. Böylece, sonuna dek ilgiyle okuyacağınız bu kısa ve ölümsüz roman, bir toplumsal ruh çözümlemesi niteliğini de kazanmış oluyor."
Okurken fazlaca "Yok daha neler!" ve "Bu kadar da olmaz!" cümlelerini sarfettim. Zaman zaman orada olsaydım bu insanları çok fena pataklardım diye düşünmeden de edemedim. Sinirlerim bozuldu evet, ama eseri çok beğendim :)
Umarım sizler de beğenirsiniz.
Keyifli okumalar :)
